Wetenschap: Huiskatten zijn maar half gedomesticeerd

Boefje buitenTerwijl onze huistijgers vredig liggen te spinnen op onze schoot bevinden we ons in de waan dat onze harige huisgenootjes volledig gedomesticeerd zijn. Maar niets is minder waar. Onderzoek van de Universiteit van Washington wijst uit dat onze geliefde huiskat genetisch gezien nog maar weinig verschilt van zijn gevaarlijk wilde voorouders. Huiskatten zijn maar half gedomesticeerd.

Zo’n 9000 jaar geleden begonnen mensen (van) katten te houden. Mensen gingen katten houden om hun oogst te beschermen tegen de vernietigende invloed van knaagdieren. Maar niet elke wilde kat was hiervoor geschikt. Twee bijzondere eigenschappen maakten een kat een goede huis-tuin-en-keukenjager. Allereerst was een laag niveau van angst vereist. Dit lage niveau van angst zorgde ervoor dat de katten minder bang waren voor mensen en zich dus in de omgeving van mensen durfden te bevinden. Ten tweede was een gevoeligheid voor beloning vereist. Deze gevoeligheid voor beloning maakt conditionering mogelijk. Met behulp van conditioneren konden de katten met beloning in de vorm van eten in de omgeving van de mens gehouden worden.

Boefje buitenVervolgens deed de evolutie zijn werk. De relatief dappere en beloonbare katten die in de omgeving van de mens leefden plantten zich met elkaar voort. Met andere woorden, er vond genetische selectie plaats op basis van voor mens en kat handige eigenschappen. En langzaamaan werd daaruit de relaxte huiskat geboren. De huiskat die nu op je schoot ligt te spinnen en die je naar binnen kunt roepen met wat kattenmelk.

Desondanks wijkt het genoom, dat is het geheel van erfelijke informatie, DNA, in een cel, van de huiskat maar minimaal af van dat van de wilde kat. Naast de genen voor eigenschappen van een laag niveau van angst en een gevoeligheid voor beloning wijken alleen de genen voor de vachtkleur nog af van de wilde variant van je staartige maatje. In alle andere opzichten staat de huiskat nog dicht bij de wilde kat. Wat betekent dat voor jou en je harige huisgenootje? Laat hem lekker spelen, jagen, krabbelen en bijten met daarvoor bestemde materialen. En… always watch your back, ;)!

Het gehele wetenschappelijke artikel is te lezen in het wetenschappelijke tijdschrift PNAS.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.